Sigarayı bırakmak…Yoksa ayrılıklar da sevdaya dahil mi ? : )

6 gün oldu. Sigarayı bıraktım mı, ara mı verdim bilmiyorum. Giderek bunun bir ara vermek olduğu düşüncesi hakim oluyor bende. Tamamen sigarasız bir yaşamak şekli tahayyül edebilemiyorum henüz. O kadar işlemiş hayatıma, yaşama şeklime. O kadar çok şeyle, zamanla, vakitle, durumla, hissiyatla ve eylemle ilişkilenmiş meğer. Zaman algısının orta yerine yerleştirmişiz sigarayı. Ve uzun yıllar boyunca böyle bir algı, böyle bir alışkanlık sonrası şimdi düzlemsel bir algıya dönüşmeye başladı zaman. İlerlemesi, habire ilerlemesi gereken, bir nevi Ramazan ayındaki akşam üstleri ile iftar arasındaki o dümdüz, gergin ve tedirgin zaman algısı gibi.

Hep insanın bırakmayı gerçekten isteyebilecek cesarete sahip olduğunda çok rahat bir şekilde bırakabileceğini savundum. Hakikaten de öyle oldu aslında. İsteyebildiğim an bırakabildim. Ve fakat ki mevzunun yüzeysel, sığ sularında yüzebiliyormuş o düşünceler. İlk kez bırakıyordum sigarayı, derinlere daldım bir kaç gün sonra. Felsefesini yapmaya, yıllardır aramızda nasıl bir ilişki yumağı ördüğümüze filan daldım gittim. Ne bileyim “Sigara bırakılmaz, ara verilir” in hiç de öyle bir kalemde üstü çizilebilecek kadar basit ve ezbere bir tabir olmadığı fikrine filan vardım : ) Ne fiziksel olarak nikotin bağımlılığı, ne dudak tiryakiliği, ne sigaranın yerini neyle doldursak arayışları. Tırı vırı. Ya da yemek sonrası iç gıdıklanması, çayın tek başına kalışı filan…Değil, bunlar da değil. Mevzu daha derin. Yaşama algısı, hissetme duyusu ile doğrudan doğruya bağlamışız sigarayı. Her daim, her duygu ve ruh halinde bir ufacık sevinç, bir küçük keyif, bir sade uzaklaşma, başkalaşma vaadeden, böylesi bir alışkanlıktan tamamen uzaklaşmayı kolayca göze alamazmış insan. Böyle bir birliktelik kolayca bitmezmiş meğer. Ve meğer sigarayı hayatından tamamen çıkarma düşüncesi ayrı bir stres verdiği, bu fikre katlanamadığı için günde iki üç sigara ile mevzuyu geçici de olsa bir mutabakata vardırmış gibi görünen kuzen benden bir adım öndeymiş.

Atilla İlhan güzel demiş arkadaş, ayrılıklar da sevdaya dahil : )

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Sigarayı bırakmak…Yoksa ayrılıklar da sevdaya dahil mi ? : )” üzerine 6 düşünce

  1. eğer sigaraya bir anlam atfetmişsen, hayatına anlarına dahil etmişsen bırakmazsın sigarayı..bırakamazsın değil, bırakmazsın..çünkü dediğin gibi o anı, o sevinci, o üzüntüyü artık her neyse seni sigaraya yönelten (bende genellikle keder oluyor) onunla paylaşıyorsun aslında..böyle
    bir anlamı var sigaranın içen için..belki içmeyi normalleştirmek için yüklüyoruz bu anlamı ama yüklemişiz artık ve onu var eden de bu..önemli olan içendeki o anlamını yitirmeden içmeye devam edebilmek..günde yirmi kere sigara içicem diye duygulanmanın bir alemi yok arkadaş =) daha doğrusu günde yirmi kere sigara içecek hale gelmiyoruz, en azından kendi adıma konuşursam gelmiyorum..o anlamını yitirtmeden, bir gereklilik zorunluluk haline
    getirmeden vay arkadaş efkar bastı buna bir duman iyi gider, vay arkadaş şu güneşin batışına bak bu rengin arasına dumanın verdiği buğuyu da eklesek ya, yada
    sigaramın dumanıda dumanı yoktur aman şu yarimin imanı dedirtmek gerek..kafi..aramızdaki tek tük ilişkiyi seviyorum yahu =)

    ayrıca “bence sigara bırakılmaz ara verilir” cümlesine sinir oluyorum =)

  2. Bilsem ki senin gibi öyle tek tük bir şekilde devam edebilirim , bu sigara bırakma mevzusunu aklımın ucuna bile getirmem arkadaş : )

  3. 1- Sabah kahvaltıdan sonra sigara
    2- İşten sıkılınca kaçmak için sigara
    3- Öğlen yemekten Sonra sigara
    4- Çaydan Sonra Sigara
    5- Akşam İşten çıktıkdan sonra sigara
    6- Köşede Laklak ederken sigara
    7- Manita keserken sigara
    8- Yeni bi hatunla tanıştığında , Bir Hatundan ayrıldığında sigara
    9- Fenerin son maçta şampiyonluğu vermesinin ardından keyifle bir sigara
    10- +18 sahnelerden sonra bir sigara.
    vs vs vs…

    Sigara seni bırakmadığı müddetçe sen sigarayı bırakamazsın… 😀

  4. şuan yazıyı yazarken dumanlanıyorum be kuzenn.(!)(!)(!).bu tek dal sigara,sigara bırakmak mahkumiyetinden kurtarıyor beni sanki…ve bir paket malboroma şu şarkıyı armağan ediyorum.leman samdan bir gün anlayacaksın neden sessizce çekip gittiğimi..

  5. İki hafta oldu. Dün kanser eden Beşiktaş öfkesiyle yaktığım tek dal sigarayı saymazsak fena gitmiyorum mu ne : )

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir